• sint lambertuslaan 42/22 3740 Bilzen, België
  • +32 495 603 180
  • stulens.rik@skynet.be

verslag reis naar het Zwarte Woud

Wilt u ook mee naar verslag reis naar het Zwarte Woud? Neem dan nu contact op met ons!

Het Zwarte Woud in Herfstkleuren

Reizen Baus 8 tot 11 nov. 2014

Dag 1

Om half zeven waren alle 49 reizigers aanwezig voor een snoepreisje naar het Zwarte Woud. Reisleider Rik uit Bilzen mocht deze reis begeleiden, en Yoerie Baus was chauffeur van dienst. Achter in de bus lieten “de mannen van Ham” zich te goed doen aan verschillende Cristallekes. Gelukkig heeft Yoerie zijn drankvoorraad aangepast aan hun verlangens. 6 bakken bier zouden moeten volstaan!

Iets rustiger waren de patiënten van Tevona, maar ook zij zorgden voor de nodige ambiance en dat samen met Annie en Jo. Voor de rest nog enkele vrienden die ook samen deze reis geboekt hadden.

Onze eerste halte in het Silva Nigra, zoals de Romeinen dit gebied noemden, was de Mummelsee. een ketelmeertje aan de voet van de 1163m hoge Hornesgrinde. Geen vissen, wegens zuurstofarm, maar wel nimfen, zeemeerminnen en andere watergeesten bevolken dit 20m diepe water.

Een wandeling rond het meertje was doenbaar voor iedereen.

Dan verder naar Freudenstadt, een Kneippkuuroord met het grootste vierkant marktplein van Duitsland. Onderweg genoten we van de prachtige vergezichten, mede dank zij het prachtige weer! De unieke kerk met zijn twee hoekse beuken was niet toegankelijk wegens een concert.

Via het kuuroord Bad Peterstal en via een donkere bergpas door het bos, kwamen we aan op onze bestemming : Oberharmersbach, een dorpje met een kerk waar alle inwoners in terecht kunnen! Ze zijn met 2500! Aan hotel “Grünwinkel “ hield de bus halt, en ijverige mensen van het hotel plaatsten onze koffers al in de gang. Christel kwam ons verwelkomen in de bus en nadat iedereen zijn kamer kreeg toegewezen konden we ons opfrissen om tegen zeven uur aan tafel te gaan.

Iedereen was vol lof voor de snelle bediening en vooral…. Het heerlijke eten!

Dag 2.

Na een heel verzorgd en lekker ontbijtbuffet en bij een stralende zon vertrokken we voor een verkenning van het Zuidelijke Zwarte Woud. Via het Glotterdal, met zijn hoogste gelegen wijngaarden van Duitsland, bereikten we Sankt Peter. Ieder was vol lof voor de prachtige Barokke kloosterkerk. Na een kort bezoek verder naar Titisee Neustadt. In het gemeentelijk cultuurcentrum kregen we twee schnitsels met frietjes als lunch. Nadien was het zalig kuieren langs de Seestrasse en de Titisee.

Via het donkere Höllental, waar we het beeld van een springend hert konden bewonderen, kwamen we aan in Freiburg. Maar het was zondag ! dus alle mooie winkels gesloten! Het korte zinnetje op het programmablad: “Vrije tijd voor shopping” zorgde dan ook voor hilariteit. Voor de vrouwen een spijtige zaak, voor de portemonnee van de mannen een opluchting. Dan maar een kleine stadswandeling en een terrasje opzoeken op het Münsterplein. Al was het een beetje fris, toch genoten velen van een buitenterras! Een bezoek aan de oude Munster kathedraal kon er ook nog bij.

Na weeral een heerlijk diner genoten de meesten nog na bij een glaasje wijn of een frisse pint. Het was een fijne dag geweest!

Dag 3.

Waar was de zon? De ochtend was grijs en regenachtig. Wat een contrast met de vorige dagen! Maar niet getreurd, op naar Gengenbach. Met de paraplu in de hand maakten we kennis met het klooster, de “Engelgasse” met zijn prachtige vakwerkhuizen uit de 17de eeuw. Aan het gezellige pleintje aan het info kantoor stonden de narren en heksen ons op te wachten. Gengenbach is niet voor niets het carnavals stadje bij uitstek. In een van de stadstorens is er een groot Narrenmuseum. Ook het classicistische stadhuis is de moeite. Tijdens de advent doet dit dienst als grootste adventskalender ter wereld. Tegen 11 uur weer op de bus voor een korte trip naar Biberach.

Gezellig binnen bij het jonge koppel Brosamer. Tijd om schnaps en likeuren te proeven. En of er geproefd werd ! zelfs na het “Vespermenu”, een boerenplank met allerlei specialiteiten uit het Zwarte Woud, waren er nog strijdlustige die ook de whisky wilden proeven. Als dat maar goed afloopt, want namiddag staat nog een wandeling op het programma.

In Triberg daalden we af langs de grootste waterval van Duitsland. Aan water geen gebrek. Door de regen van de voorbije uren stroomde de Gutach bruisend naar beneden.

In de grootste Koekoeksklok kregen we alle uitleg die nodig was over de geschiedenis van de lokale klokken. Het was de moeite om het houten radarwerk van deze koekoeksklok te bewonderen.

De terugtocht naar onze verblijfplaats verliep rustig. De whisky en de schnaps hadden hun werk gedaan. Maar in Zell am Harmersbach liep het mis. Wegens een manifestatie was er een omleiding voorzien. Voor gewone personenwagens geen probleem, maar voor een autocar van 14m lang geen sinecure. Yoerie had het zweet niet alleen in zijn handen, maar over zijn hele lichaam. Iedereen blij en opgelucht toen we weer op de hoofdweg geraakten.

Een overheerlijk avondmaal maakte alles weer goed, en nadien werd er nog fijn verbroederd. Het bier en de wijn vloeiden rijkelijk. Het werd een toffe bedoening tijdens deze laatste avond in hotel Grünwinkel. Iedereen was vol lof over dit gezellig familiehotel van de familie Pfundstein .

Dag 4.

Om kwart voor negen kwam Christel (officieel Christina Pfundstein) ons bedanken in de bus en wenste ons een veilige en goede thuiskomst. By by tot een volgende keer!

Via het brede Kinzigdal reden we via Offenburg naar het Franse Straatsburg aan de overzijde van de Rijn. Straatsburg, de hoofdstad van de Elzas, de plaats waar het Europees parlement gevestigd is, een oude binnenstad aan de rivier de Ill met een prachtige kathedraal en vele vakwerkhuizen. Met een lekker verwarmde boot en met alle informatie in het Nederlands, maakten we een tochtje van een uur.

Even werden we nog opgeschrikt door een piraat die onze boot wou enteren. Zijn avontuur eindigde in het toch wel frisse water van de ill.

Nadien nog even vrije tijd in de oude binnenstad en dan ons restaurant opzoeken. In een decor van uit de middeleeuwen verorberden we ons laatste driegangen menu van deze reis. Nu nog een wandeling tot aan het “Parc d’Etoile”. Daar stond Yoerie ons op te wachten om de thuisreis aan te vatten. Het werd heel rustig op de bus. De vermoeidheid en de vele pilsjes zorgden ervoor dat iedereen blij was om de ogen te sluiten en een dutje te doen. In de buurt van Luxemburg was iedereen weer wakker, en was het aanschuiven geblazen tijdens de avondspits. Yoerie bleef er kalm bij, en tegen 6 uur hielden we halt voor onze laatste stop in de buurt van Aarlen. Meezingen met Jos Roofthooft en lachen met zijn moppen, dat is steeds een geslaagd laatste wapenfeit op de bus. Ook nu weer ! iedereen weet nu dat Bilzen een “ stad is om jeloes op te zien”…

Omstreeks half negen gaf onze chauffeur nog een “ laatste rondje” en iets later waren we terug op de parking van “Reizen Baus” in Wellen.

Einde van een reisje dat ons deed genieten van een prachtige natuur, van een uitstekend hotel, en van een tof gezelschap.

Bedankt dat jullie met ons wilden meereizen en hopelijk zien we mekaar weer tijdens een of andere reis met… Reizen Baus.

Groetjes, Rik Stulens, reisleider

en Yoerie Baus , chauffeur.

Bezoek ook de websites :

www.reizenbaus.be en www.riksreisadvies.be

Volgende afspraak:

opendeurdagen bij Reizen Baus op 16, 17 en 18 januari 2015 in Wellen.