• sint lambertuslaan 42/22 3740 Bilzen, België
  • +32 495 603 180
  • stulens.rik@skynet.be

verslag pelgrimage Heilig land

Wilt u ook mee naar verslag pelgrimage Heilig land? Neem dan nu contact op met ons!

pelgrimage naar het Heilg Land.

DAG 1: Maandag 26 mei 2014

Om 09.55 u stijgen wij op met een rechtstreekse vlucht, richting Tel Aviv.

We krijgen een maaltijd geserveerd, naar vliegtuignormen lekker.

Op het voorziene uur landen wij in Ben Goerion luchthaven te Tel Aviv. Met de handbagage bij ons wandelen we nu een helling af, richting paspoortcontrole. De paspoortcontrole verloop tergend traag.

Hier begint het serieuzere werk: met paspoort en boekingskaart in de hand mogen we aanschuiven bij een van de loketten. Enkele vragen beantwoorden, en met een papiertje in de hand mogen we even verder. Nauwelijks tien meter verder moeten we dat papiertje laten zien, controle van de controle noemen ze dat. Dan zoeken we de transportband op en nemen onze grote koffers mee. Wanneer iedereen alles bij zich heeft wandelen we naar de aankomsthal. Daar staat mevrouw Suhair Dakwar ons op te wachten. Zij spreekt Frans en Engels; zij is het diensthoofd van “Annunciation”, een plaatselijk reisbureau dat onze reis ter plekke heeft uitgestippeld.

Suhair Dakwar, fax +972(0)46550378; tel. +972(0)46550377;

mobile +972(0)544700442; info@annunciationtravel.com

http://annunciationtravel.com/index.html

Ook vlug even kennismaken met onze chauffeur. Die heeft voor mij een gemakkelijke naam: Suhail, bijna identiek aan de naam van de dame van het agentschap.

Hij woont in Nazareth en heeft drie kinderen, twee jongens en een meisje.

De tocht naar Nazareth duurt ongeveer 1 uur 15 minuten, zowat ongeveer 125 km; wij komen daar aan rond 18.20 uur. Een welkomdrank wordt ons aangeboden. De kamers worden toegewezen en iedereen heeft een beetje tijd om te acclimatiseren en even een ‘kattenwas’ uit te voeren. Om 19 uur worden wij verwacht in de mooie patio voor een receptie (gekleurde alcohol – smaakt). Dan is er ook nog de briefing voor ’s anderendaags.

Een korte avondwijding in de kapel sluit de avond af,

en voor enkele dapperen is er nog een korte avondwandeling.

Slaap zacht.

DAG 2: Dinsdag 27 mei 2014

06u30 opstaan, veel te vroeg voor sommigen, want thuis is het nog maar 05u30! Dat noemen ze vakantie, oef. Iedereen slaagt er in om zo vroeg op te staan en te ontbijten. Al heel vlug valt een groot verschil op in wakker worden en ontbijten. Sommigen hebben minuten nodig om een boterham te smeren, anderen zitten nog een beetje suf voor zich uit te kijken, hopend dat de slaap voorbij zal gaan.

08u15 We beginnen ons bezoek aan Nazareth en betreden de basiliek van Maria Boodschap, Annunciatie. Reeds in de 3de eeuw werden hier kerken gebouwd, verwoest, herbouwd enz… De huidige kerk is zowat de vijfde kerk, gebouwd door de Italiaan Muzio. Het is de grootste kerk van het Midden-Oosten. We bekijken de voorzijde van de basiliek en wandelen vervolgens langs de kerk naar de zijkant. Tientallen Maria-afbeeldingen passeren we, schenkingen uit verschillende landen. Het ‘Salve Regina’ staat geschreven op de muur. Tenslotte bekijken we het beeld dat herinnert aan de historische ontmoeting tussen paus Paulus VI en patriarch Athenagoras IV op de Olijfberg in 1964. Omwille van deze ontmoeting, 50 jaar geleden, is nu onze huidige paus Franciscus afgereisd naar het Heilig Land.

Nu gaan we in stilte de kerk binnen. Volgens de traditie stond hier het ouderlijke huis van Maria. Daar zien we in een crypte onder een groot baldakijn (werk van een Belg Colruyt) de traditionele plek van de ‘aankondiging door de engel aan Maria’ (woongrot).

De Vlaamse kunstenaar Camille Colruyt realiseerde in de jaren zeventig op het lichtrood-marmeren hoofdaltaar van de bovenkerk van Maria-Boodschap in Nazareth ook een metalen piramidale constructie als tabernakel.

We hebben geluk en kunnen tot helemaal beneden wandelen. Op het altaar staat “Verbum caro hic factum est” (hier is het woord vlees geworden). We maken het even stil in ons hart en laten het evangelie tot ons doordringen.

http://www.seetheholyland.net/church-of-the-annunciation/

http://www.toerisme-halle.be/uploads/files/files/camille_colruyt.pdf

Ook in de bovenkerk zijn er heel wat Maria-afbeeldingen aangebracht. Vooraan bewonderen we een kruisweg in email, maar nog meer indruk maakt de grote koepel, die in de vorm van een omgekeerde lelie neerdaalt over ons allen. Vandaar bezoeken we de kerk van Sint-Jozef daar vlakbij gelegen. Deze kerk is gebouwd in 1914 en staat volgens de traditie op de timmerwerkplaats van Jozef. In de crypte zelf is nog een doopbekken (byzantijns 5de-6de eeuw) te zien en is een woongrot zichtbaar. Op onze terugweg houden we nog even halt bij een beeld van de Annunciatie, een geschenk uit Afrika.

We gaan nu doorheen de soeks door een smal marktstraatje naar de synagogekerk. We kunnen ook even binnenkijken in de kerk zelf, die toebehoort aan de Grieks-katholiek of melkitische kerkgemeenschap. Zij volgen min of meer de Grieks-orthodoxe liturgie maar zijn in unie met de paus van Rome.

Onderweg komen we langs een moslimkerkhof, we zien de Mutran-B&B daar tegenover,

het bisschoppelijk domein van de bisschop van de Grieks-orthodoxe kerk in Nazareth, en. een Russische hospitium,

Zo bereiken we de Grieks-orthodoxe kerk van de aartsengel Gabriël. Gebouwd in 1787. De volgende dagen zullen wij steeds hetzelfde gaan zien: twee kerken die hetzelfde verhaal ‘opeisen’: een katholieke kerk en een orthodoxe kerk. Maar zoals steeds: niet de plaats, maar de diepere betekenis is belangrijk.

Het is een heel mooie kerk met een prachtige iconostase (iconenwand). In het midden staat altijd de heilige deur, de paradijspoort en links daarvan is er altijd een icoon van de Moeder Gods, rechts steeds Christus.

Naast Christus staat steeds Johannes de Doper afgebeeld, en naast de Moeder Gods de patroonheilige van de kerk: in dit geval de h. Gabriël die Maria de geboorte van Jezus aankondigt.

Verder vinden wij in de kerk in een lager gelegen gedeelte een bron, (warm-blauwe Armeense tegels leiden naar de crypte – bron), vermoedelijk uit Jezus’ tijd. We bewonderen de vele fresco’s op de muren, taferelen uit het leven van Jezus (o.a. aankondiging en geboorte van Jezus, hemelvaart …)

We hebben tijd en genieten even van een “terrasje”, want het warme weer nodigt altijd uit tot een drankje. En we moeten veel drinken.

11u45 De bus staat vlakbij ons ‘terrasje’. Daarna vertrekken we naar de Taborberg (Har Tavor), 588 m hoog. Onderweg zien wij in de verte rechts van ons het dorp Nain liggen.

Halverwege de top naar de Tabor, moeten wij overstappen in busjes voor 8 à 12 personen. Het is niet lang aanschuiven. Er is weinig volk, gelukkig maar. Sommige chauffeurs van deze busjes rijden alsof zij Schumacher zijn of Vettel, en elke haarspeldbocht doet bij sommigen het hart krimpen. Boven gekomen gaan we naar het restaurant voor de lunch: ‘restaurant Mount Tabor’.

Na de lunch bezoeken we de kerk

De kerk is gebouwd door Barluzzi in 1924, in de stijl van de vroegchristelijke kerken in Syrië: een drieledige voorgevel met een boog tussen de torens: het geheel verwijst naar de drie tenten die Petrus wilde bouwen. Binnen in de kerk treft het mooie blauwe mozaïek in de crypte met de verwijzingen naar: geboorte, verrijzenis, eucharistie, Lam Gods.

Vanop een plateau krijg je een van de mooiste uitzichten over het land. Met dank aan Rik weten we waarom er ronde landerijen zijn. Dat is om zo weinig mogelijk verlies te hebben met water geven: sprinklerinstallaties die ronddraaien. Vervolgens wandelen we terug naar de standplaats van de busjes.

In het dorpje Daburija, een Arabisch dorp, aan de voet van de Taborberg wordt volgend verhaal geplaatst.

15u00 We vertrekken nu naar Kana. Daar bezoeken wij eerst de crypte en vervolgens de kerk zelf. Daarna gaan wij even een Kana-shop bezoeken.

17u00 we vertrekken nu naar ons hotel.

19u00 Eerst een mini-receptie en daarna gaan we eten.

20u50 We vieren eucharistie in het monasterium van de broeders van Charles de Foucauld. Rik gaat voor in de viering. http://nl.wikipedia.org/wiki/Charles_de_Foucauld

Daarna keren we naar ons hotel terug en is het slaaptijd.

DAG 3: Woensdag 28 mei 2014

06u00 ontbijt en koffers naar de bus want we overnachten vannacht op de Berg der Zaligsprekingen.

07u40 we vertrekken naar Haïfa, een tocht van ongeveer 40 km.

We komen aan in Haïfa, en bezoeken de kloosterkerk van de zusters van de Carmel: Stella Maris. We bewonderen een mooi plafond en vooral blijven wij stilstaan bij vier grote figuren van de Carmel. In de vier hoeken van de kerk zien wij symbolisch:

Johannes van het Kruis (nada, nada, nada – leegte, leegte, leegte)

Teresia van Avila (de innerlijke burcht),

Edith Stein (Jodin die zich bekeerde tot het katholicisme en vermoord werd door de nazi’s)

en een Arabisch meisje Mariam Baouardy (overleefde een moordaanslag en ging naar het klooster.

Centraal in de kerk is de grot van Elia met daarboven een groot Mariabeeld: Stella Maris.

09u50 We rijden even verder en kijken nu van boven af neer op de prachtig verzorgde maar oh zo kunstmatig aangelegde tuinen van de Bahaï, een godsdienst die vanuit de islam, vredelievend alle goede elementen uit christendom, islam en Jodendom wil verzoenen. Ze zijn met ongeveer 6 miljoen over de gehele wereld. We mogen de tuin in, maar niet tot helemaal beneden. http://nl.wikipedia.org/wiki/Bahai

11u00 We zijn nu in Akko.

We beginnen de verkenning van de Kruisvaardersburcht. Eerst is er een kortfilm om ons in de juiste stemming te brengen. We bekijken vlug even de maquette, daarna bezoeken we de Grote Zaal, de Ridderzaal, de eetzaal, de ondergrondse tunnel en komen zo via een Turkse bazaar weer naar buiten. Een wandeling brengt ons dan naar de moskee Ahmed Jezzar en een Turkse karavanserai. Dan wandelen we langs en over de prachtige omwalling naar de bus. Onderweg zien we de kerk van St.-Jan de Doper.


Vervolgens nemen wij in de omgeving van de vuurtoren de bus om naar het restaurant. (‘the loaves and fish’, maar dan in het Hebreeuws geschreven!!!) te rijden. Het smaakt overheerlijk. We hebben nog heel even de kans om de Middellandse Zee te bekijken en een teen in het water te steken.

Dan weeral de bus in richting Rosh Hanikra, de grens met Libanon, ten noordwesten van Israël aan de zee.

Rosh Hanikra is een wit oplichtende krijtberg die steil omlaag loopt naar de zee en de grens vormt met Libanon. Alexander de Grote liet reeds in zijn tijd trappen uithakken in de rotsen om over deze natuurlijke grens te raken. In 1942 maakten de Engelsen een tunnel in de rotsen voor een spoorwegverbinding, maar 5 jaren later werd deze gesaboteerd door de Israëli’s. Met kabelbaan 102 m naar beneden, 60° helling. Sommigen nijpen de billen op mekaar van de …

Mooie wandeling doorheen de rotsen, dan bekijken we een film over de rotsen en de spoorlijn. Ten slotte willen we de ‘grens’ aanraken

we rijden nu naar ons nieuwe verblijf bij de zusters Franciscanessen op de Berg van de Zaligsprekingen.

19u00 we gaan aan tafel en laten het ons weerom goed smaken.

20u10 Een avondwandeling op het domein maakt indruk. Op rotsbanken gezeten, met zicht op het meer, laten we de acht zaligsprekingen tot ons doordringen, in de luwte van de avond.

DAG 4 :Donderdag 29 mei 2014 - HEMELVAART

06u00 opstaan en ontbijt.

We vertrekken nu naar Banias, Noordoosten van Israël.

We bereiken de waterval van Banias en gaan de steile helling af tot bij de waterval. Er is onnoemelijk veel water in de Jordaan, het heeft de afgelopen maanden in de wintertijd heel veel geregend.

Daarna bezoeken we Banias, Caesarea Philippi. De opgravingen van de tempels van de god Pan bekijken we vluchtig, want er is ook het mooie natuurschoon om te bewonderen, en natuurlijk de tekst over Jezus.

we verlaten Banias en rijden nu over de Golanhoogte naar Kuneitra, een enclave

(Quneitra telde 29.400 inwoners in 1967, voor de Zesdaagse Oorlog. Op 10 juni 1967, de laatste dag van de Zesdaagse Oorlog kwam Quneitra onder Israëlische controle. De stad werd tijdens de Jom Kipoeroorlog in 1973 voor een korte periode door de Syriërs heroverd, maar Israël kreeg opnieuw controle over de stad na een tegenoffensief. De stad was vrijwel geheel verwoest voordat Israël zich terugtrok in juni 1974. Sindsdien ligt de vrijwel verwoeste stad in de gedemilitariseerde United Nations Disengagement Observer Force Zone. Israël werd door de Verenigde Naties zwaar bekritiseerd wegens de verwoesting van de stad.)

In de omgeving van Kursi beluisteren we het verhaal van de varkenshoeders van Gerasa.

12u00 we komen aan in de kibboets Ein Gev waar we in het restaurant Petrusvis krijgen of iets anders. Daarna even tijd om te ‘zonnen’ en daar wordt dankbaar gebruik van gemaakt.

13u30 We nemen de boot. We kunnen echter geen overtocht maken naar Kafarnaum omdat de aanlegsteiger daar onstabiel is geworden. met de boot varen wij dan van de oostelijke oever van het meer van Galilea naar het midden van het meer. Wanneer de motor van de boot stilligt, komt er een zalige rust over het meer. Dan vertellen we enkele evangelieverhalen en houden we enige minuten stilte. Wonderen gebeuren dagelijks voor wie er de tijd voor neemt en de ogen open houdt. We kunnen met een weinig verbeelding de leerlingen aan het werk zien in een kleine boot, hulp zoekend bij Jezus.

15u40 we komen aan in Kafarnaum, de stad van Jezus. Ook hier wat uitleg bij enkele evangelieverhalen.

We begeven ons naar de synagoge zelf. Hier een greep uit de teksten in Kafarnaum.

We zien nu ‘huis van de schoonmoeder van Petrus’, de opgravingen en de synagoge.

Tussen de opgraving van het huis van de schoonmoeder van Petrus en de synagoge ligt een grote opgegraven ruimte. Allemaal basaltstenen die ooit een dorp vormden. Zonder veel verbeelding zie ik Jezus doorheen deze straatjes wandelen.

16u00 nu bezoeken we Tabgha, de plaats van de broodvermenigvuldiging.

We zijn nog op tijd bij het kerkje van het Primaatschap van Petrus’.

Hier hebben we de gelegenheid om onze tenen, voeten tot knieën (voor sommigen) in het meer de steken

18u30 eucharistie rond Hemelvaart in de kapel van ons hotel. Lode gaat voor.

19u00 Avondmaal

20u15 vertellen over land Israël-Palestina met PPT in conferentiezaal.

DAG 5 :Vrijdag 30 mei 2014

06u00 opstaan en ontbijten en koffers naar de bus.

07u30 we vertrekken naar Jeruzalem

We rijden nu naar de opgraving van Beth She’an.

We beginnen ons bezoek aan Beth She’an. Achtereenvolgens wandelen we naar het theater dat plaats biedt aan ongeveer 7000 mensen. Hier vertellen we het verhaal van de dood van koning Saul in zijn strijd met David en de Filistijnen.

Vervolgens wandelen wij even de Pliniusstraat af tot aan Sigma (een constructie in de vorm van een C), waar we de kopie van het mozaïek van de schutsgodin Tchichè bekeken. In de verte werpen we nog een blik op de grote tel, met daarboven de kale boom waaraan Judas zich verhing in de musical-film ‘Jesus Christ Superstar’. Dan gaan we naar de Romeinse badplaats. In de badplaats maakten we kennis met de manier van baden bij de Romeinen De rest van de opgraving laten wij over aan de goede zorgen van de archeologen en andere bezoekers.

Daarna gaan we terug naar de bus, t.t.z. we nemen een treintje, voortgetrokken door een speciaal daarvoor ontworpen ‘tractor’ en maken zo een lus rond de opgegraven site.

We rijden nu verder richting Jericho, en bezoeken de doopplaats bij de Jordaan en de Jordaans-Israëlische grens (‘Qasr Elyahud’ intikken in Google en je ziet de doopsite).

12u15 Het is nog erg rustig in het restaurant en we mogen onmiddellijk aanschuiven bij de self-service

Enkele/de meeste moedigen maken dan gebruik van de trappen om zo tot op het dak van het restaurant te geraken vanwaar we een prachtig panorama hebben op Jericho, op de tel Jericho (oudste stadsmuren ter wereld) en op de Qarantal (40 – herinnert aan de 40 dagen vasten in de woestijn – we zien een Grieks-orthodox klooster tegen de bergwand geplakt).

14u20 We vertrekken en bezoeken de echte boom van Zacheus’. En dan rijden wij verder richting Jeruzalem. Onderweg nog even het verhaal meenemen van de blinde Bartimeus.

Dan bezoeken wij nog een groot nieuw Roemeens klooster in Jericho.

We houden halt in Wadi Qelt. Het is een smalle en lastige weg, maar onze chauffeur Suhail houdt het hoofd koel. Hier ontvouwt zich voor onze ogen een mooi panorama van de woestijn van Juda. Een kleine wandeling en we kunnen in de verte het schitterende klooster St. Georges bewonderen.

We zien in de verte Bethanië liggen, links boven op de Olijfberg, het huis van Maria, Martha en Lazarus.

Drie evangelieteksten dringen zich hier op:

16u30 ons hotel in Jeruzalem, ‘Notre Dame de Jerusalem’.

Kamerverdeling en even een rustperiode inlassen.

19u00 avondmaal

20u10 wandeling in de stad,

Het geluk is aan onze zijde. We passeren de Grafkerk en zien dat er nauwelijks mensen staan aan te schuiven om in het graf zelf even binnen te gaan voor een kort gebed. We staan in de rij en bijna loopt het nog fout af, wanneer de orthodoxe priester ons wil wegzenden. Maar gelukkig bedenkt hij zich en mogen we binnen. Zo kunnen allen tot in het graf kijken.

Daarna zijn we nog net op tijd om het sluiten van de Grafkerk te zien, een heel ritueel gaat daarmee gepaard.

DAG 6: Zaterdag 31 mei 2014

06u30 opstaan en ontbijt

07u50 we vertrekken naar de Olijfberg. Het is in de omgeving van de Olijfberg zeer druk, heel wat jong volk moet naar school. We zitten in de moslimwijk van Jeruzalem.

08u10 we beginnen ons bezoek aan de Olijfberg. Eerst gaan we binnen in de kleine omheining van de Hemelvaartkerk, ooit tot moskee omgetoverd door de moslims. Zij zijn nog steeds eigenaar van het gebouw. We zijn er als eersten!

Vandaar wandelen wij de helling af richting ‘Pater Noster’-kerk. Dit is de plek volgens de overlevering waar Jezus zijn leerlingen het Onze Vader leerde. In meer dan 100 talen kan je hier het Onze Vader lezen: het staat er ook in het ‘Néerlandais’ en ‘Flamand’ en in het Zuid-Afrikaans. We zingen hier het gebed. Hier leven nu karmelietessen. Deze plek herbergt de ‘universele kerk’: iedereen bidt hier in zijn/haar taal het Onze Vader.

Vandaar dalen wij verder af en gaan even een blik werpen op de stad zelf. Het is een indrukwekkend panorama, zicht op al die koepels, kerktorens en minaretten. Van boven af zien wij in het Kedrondal het koepeltje van het graf van Absalom, de joodse begraafplaats, de islamitische begraafplaats en het christelijke kerkhof. Verder kunnen we natuurlijk niet naast de grote omwalling heen en hebben we goed zicht op de Al Aksamoskee, het tempelplein en de grote gouden rotskoepel. We zien van links naar rechts: dorp Silwam, kerk Gallicantu, kerk Dormitio, YMCA gebouw, King David hotel, joodse synagoge, Redeemerkerk, Grafkerk, om uiterst rechts te eindigen bij de universiteitsgebouwen. In het dal zelf zien wij het kerkje Dominus Flevit en de Russisch-orthodoxe kerk Maria Magdalena en de kerk van de h. Stefanus. De kerk Getsemane, de ondergrondse kerk van het graf van Maria en de grotto zijn van boven af niet te zien.

Wij dalen verder af en slaan rechts in naar het kerkje Dominus Flevit’ (de Heer weende). We volgen de weg van Betanië naar de stad Jeruzalem, de weg die Jezus aflegde op Palmzondag. In het kerkje is er een viering bezig en kunnen we bijgevolg niet naar binnen. Maar het panorama heeft ook wat te bieden en het is hier mooi genoeg om een tiental minuten te vertoeven. Het kerkje zelf beeldt mooi een traan uit (architect Barluzzi, je weet wel, de bouwheer van meerdere kerken in Israël).

Tijdens het afdalen passeren we de mooie kerk van Maria Magdalena - prachtig vergulde koepels van een Russisch-orthodoxe kerk. De deur staat open en daar profiteren wij natuurlijk van om ook hier even binnen te gaan. Normaal is de kerk alleen toegankelijk op dinsdag en donderdagvoormiddag.

10u40 Zo komen we aan bij de Kerk van de naties. We betreden de kerk van de naties, of de kerk van Getsemane en nemen de tijd tot gebed en fotograferen. Vooraan in de kerk is er een ingesloten deel van de rotsgrond zichtbaar. Hier plaatst de geschiedenis Jezus die zijn Vader bidt om de kelk aan hem te laten voorbijgaan. Hier zien de we de leerlingen die onvoldoende begrijpen wat er staat te gebeuren en slapen. Hier zweet Jezus water en bloed.

We willen nu een bezinnend moment hebben in een ommuurde hof van Olijven. Maar de pater is niet te vermurwen. Er staat een verkeerde datum op dat formulier, en neen is neen!!!

Dan dalen wij nog een beetje verder af en hebben we nog de mogelijkheid om twee kerken te bezoeken. Een kerk staat stil bij de gevangenneming van Jezus en het verraad door Judas. Een smalle gang leidt er naartoe.

De andere kerk ligt helemaal onder de grond, 43 treden naar beneden. Dit is de zogenaamde ‘grafkerk van Maria’, een Grieks-orthodoxe kerk met beneden rechts de graftombe van Maria en voorts een aantal altaren met iconen en vele lampjes.

Dan wandelen we naar de bus die een eindje verderop geparkeerd staat.

13u00 we zijn in het hotel Notre Dame en gaan aan tafel voor de lunch. Het smaakt overheerlijk.

14u10 We zijn op weg naar de Lionsgate, ook wel Stefanuspoort genoemd en even verder betreden wij het domein van de Witte Paters, de kerk van St. Anna.

In de kerk Sint Anna laten wij onze stemmen horen en wij zingen de pannen van het dak.

Dit werkt aanstekelijk en even later komen bedevaarders uit Ivoorkust hun nummertje opvoeren. Ze zijn zeer talrijk, zijn echte zangers en beleven hun liederen tot in de toppen van hun tenen. Heerlijk om naar te kijken en te luisteren: kippenvelmoment.

Vervolgens bekijken wij ook nog even van uit de verte de vijver van Betzeta (Betesda), vermeld in het evangelie volgens Johannes.

16u05 Nu beginnen we aan de Via Dolorosa, de kruisweg van Jezus zelf. De eerste statie is in een school gelegen en moeten we bijgevolg overslaan. Zo komen we onmiddellijk in een dubbelde kerk: de tweede statie: de doornenkroning en de kruisoplegging. In beide kerken maken we het even stil in het hart.

Vervolgens wandelen we via het convent van de zusters van Sion naar het Lithostrotos onder de grond.

Onze kruisweg gaat verder, we wandelen onder de boog Ecce Homo door. Zo komen we bij de derde en vierde statie: Jezus valt een eerste maal onder het kruis en Jezus ontmoet zijn moeder. In deze Armeense katholieke kerk gaan wij even naar binnen.

De vijfde (Simon van Cyrene helpt Jezus zijn kruis dragen) en de zesde statie (Veronica droogt Jezus aangezicht af) zijn gesloten.

De zevende statie is gesloten maar de man met de ‘sleutelmacht’ staat aan de deur te kijken. Een vraag om daar eucharistie te vieren wordt onmiddellijk positief beantwoord.

Rik gaat voor in de viering waarvan het thema uiteraard rond het lijden van Jezus draait.

We slaan de achtste statie over (ligt in een zijstraat). Dan bestijgen wij de trappen om boven op enkele gebouwen, die deel uitmaken van de Grafkerk uit te komen bij de negende statie. En zo betreden wij het domein van de Ethiopische kloostergemeenschap. Een oude bekende komt even kijken. Van op eerbiedige afstand gluren wij binnen in hun armoedig klooster en via een smalle ongemakkelijke trap gaan we terug naar beneden. Intussen passeren we twee kerkjes. In het eerste kerkje zijn ze aan het bidden, traditiegetrouw rustend en steunend op hun stok, de ogen meer dicht dan open. We staan nu op het grote plein voor de grafkerk.

Dan gaan we de Grafkerk-Verrijzeniskerk binnen. Maar er is een dienst bezig van de Franciscanen en even later van de Armeense christengemeenschap: hun gezang is veeleer een luid zingen. Na enkele minuten mogen wij toch binnen en bestijgen de trappen naar Golgotha. Daar zien wij de volgende staties: Jezus wordt van zijn klederen beroofd, hij wordt aan het kruis genageld (katholieke zijde) en Jezus sterft aan het kruis (Grieks-orthodoxe zijde).

Vervolgens dalen wij weer af en gaan pal onder de Golgotharots staan. Hier zien we de zogenaamde spleet in de rots, die ontstond bij de dood van Jezus. Volgens de overlevering stond het kruis van Jezus op het graf van Adam, de eerste mens. Daarom staat op vele kruisbeelden onder het voeteinde een doodskop (Adam). Jezus is de nieuwe Adam.

Dan bezoeken wij het Armeense gedeelte van de kerk en moeten nogal wat treden naar beneden. Daar zien we in een mozaïek de verwoeste steden uitgebeeld (Armeense genocide). We kunnen nog dieper afdalen, naar de plek van de zogenaamde kruisvinding van het kruis van Jezus door de moeder van keizer Constantijn, Helena, maar daar zijn nu de Armeense gelovigen aan het bidden.

Nu wandelen wij terug naar de voorzijde van de kerk. De kerk van de franciscanen is nog open, het is de enige plek waar je in deze kerk even kan bidden. Nog heel wat mensen staan in de (brede) rij om in het graf zelf te kunnen kijken.

Vervolgens keren wij terug naar huis, naar ons hotel

19u00 aan tafel.

20u00 Pater Frans Bouwen, specialist in de relaties tussen christenen onderling en de joden en de moslims in het Midden-Oosten komt ons bezoeken en spreekt ons toe gedurende meer dan een uur. Boeiend zonder meer;

DAG 7: Zondag 1 juni 2014

06u00 opstaan en ontbijt

07u15 vertrek naar de ‘Dunggate’, de Mestpoort voor een bezoek aan het tempelplein. Meestal is het daar erg druk en staan we heel lang in de rij aan te schuiven.

We staan netjes in de rij onze beurt af te wachten: er staat al een korte rij mensen voor ons aan te schuiven om het tempelplein te bezoeken. En na ons groeit deze rij minuut na minuut.

09u00 We zijn allen doorheen de controle geraakt en staan nu op het tempelplein. Sommigen hebben ‘foulards’ nodig om benen en schouders te bedekken. Uiteindelijk ziet iedereen er voor de moslims heel ‘keurig’ uit, onze smaak is lichtjes anders.

Op dit plein bewonderen we de grote Al Aksamoskee, een mooie fontein en tenslotte de schitterende rotskoepel gebouwd op de berg Moria. De gebouwen zijn niet toegankelijk voor niet-moslims, ja je mag zelfs geen blik naar binnen werpen, de deuren zijn hermetisch gesloten voor ons. Dan maar de nodige foto’s buiten maken en luisteren naar verhalen over Abraham, de tempel en Jezus enz… Maar toch kunnen we stiekem even langszij gaan bij de Al Aksamoskee om een glimp op te vangen van het interieur.

Dan kijken we naar de achterzijde van de Gouden Poort, een indrukwekkend bouwwerk, door de moslims dichtgemetseld om te verhinderen dat Christus/de Messias door deze poort ooit Jeruzalem zou binnentreden.

We verlaten dan het tempelplein door de Katoenpoort en gaan - na een controlepost - (we gaan immers het joodse kwartier binnen) naar de ‘Klaagmuur’.

Eerst wat uitleg bij het ritueel aan de Klaagmuur.

-tallit = gebedsmantel (wit met zwarte/blauwe strepen)

-tefillim = gebedsriemen om je voorhoofd = met je verstand

gebedsriemen om je linkerarm = bij je hart, geloven met gevoel

-tsitsit = kwastjes aan de gebedsmantel (613 = 248 geboden en 365 geboden)

-kokertje = in het kokertje (gebedsriemen) staat een tekst uit Deut. 6, 4-9:

[4] Luister, Israël: de HEER, onze God, de HEER is de enige! [5] Heb daarom de HEER lief met hart en ziel en met inzet van al uw krachten. [6] Houd de geboden die ik u vandaag opleg steeds in gedachten. [7] Prent ze uw kinderen in en spreek er steeds over, thuis en onderweg, als u naar bed gaat en als u opstaat. [8] Draag ze als een teken om uw arm en als een band op uw voorhoofd. [9] Schrijf ze op de deurposten van uw huis en op de poorten van de stad.

-yad = een aanwijsstok in de vorm van een mini-hand om de tekst aan te duiden in de boekrol. Men mag

immers de tekst niet aanraken met de hand.

-keppel hiermee duidt men aan dat er nog Iemand boven de mens staat.

-mezuzin langwerpig kokertje dat aan de deurpost bevestigd wordt bij gelovige joden.

                                      

Om 9u40 is de nodige uitleg gegeven en gaan mannen en vrouwen ieder naar de hun toegewezen plek aan de Klaagmuur. Helemaal links kunnen de mannen nog verder wandelen in een overdekte galerij aan de Klaagmuur. Het grote plein was tot 1967 volgebouwd met huizen waar de moslims woonden.

Dan gaan we weer naar de bus en rijden we terug tot bij de Hof van Olijven.

Ditmaal mag het wel: wij mogen binnen in de ommuurde de hof van Olijven, een ruimte aan de andere zijde van de weg, om daar verder in stilte na te denken over het grote gebaar van Gods oneindige liefde jegens ons. Een intens en indringend moment!

11u45 We gaan met de bus nu naar ons restaurant. We zitten knusjes aan tafel, gezellig beschut tegen de warme zonnestralen. Het is een restaurant (Bulghourji restaurant) in het Armeense gedeelte van de binnenstad. We zijn verwacht, want binnen de kortste keren is het eten op tafel gezet.

13u20 Na een lekkere lunch en erg korte siësta voor sommigen gaan we naar de Sionsgate. Hier zien we nog de kogelgaten van de hevige strijd in 1948 en in 1967 bij de verovering van de binnenstad op het Jordaanse leger.

Vlakbij gelegen is er het cenakel (ooit tot moskee omgetoverd door de moslims): het gebouw vertoont duidelijk de hand van de kruisvaarders en dateert ook uit die periode. De gebouwen zijn thans eigendom van de Israëlische staat (omwille van de cenotaaf van koning David).

Dan bereiken we de Dormitiokerk: de katholieke kerk van het ontslapen van de moeder Gods en de plaats van het Pinkstergebeuren.

Hand. 2, 1-13 Pinksteren cenakel

[1] Toen de dag van het Pinksterfeest aanbrak waren ze allen bij elkaar. [2] Plotseling klonk er uit de hemel een geluid als van een hevige windvlaag, dat het huis waar ze zich bevonden geheel vulde. [3] Er verschenen aan hen een soort vlammen, die zich als vuurtongen verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten, [4] en allen werden vervuld van de heilige Geest en begonnen op luide toon te spreken in vreemde talen, zoals hun door de Geest werd ingegeven.
[5] In Jeruzalem woonden destijds vrome Joden, die afkomstig waren uit ieder volk op aarde. [6] Toen het geluid weerklonk, dromden ze samen en ze raakten geheel in verwarring omdat ieder de apostelen en de andere leerlingen in zijn eigen taal hoorde spreken. [7] Ze waren buiten zichzelf van verbazing en zeiden: ‘Het zijn toch allemaal Galileeërs die daar spreken? [8] Hoe kan het dan dat wij hen allemaal in onze eigen moedertaal horen? [9] Parten, Meden en Elamieten, inwoners van Mesopotamië, Judea en Kappadocië, mensen uit Pontus en Asia, [10] Frygië en Pamfylië, Egypte en de omgeving van Cyrene in Libië, en ook Joden uit Rome die zich hier gevestigd hebben, [11] Joden en proselieten, mensen uit Kreta en Arabië – wij allen horen hen in onze eigen taal spreken over Gods grote daden.’ [12] Verbijsterd en geheel van hun stuk gebracht vroegen ze aan elkaar: ‘Wat heeft dit toch te betekenen?’ [13] Maar sommigen zeiden spottend: ‘Ze zullen wel dronken zijn.’

De Duitse geestelijke benedictijner gemeenschap hier vierde in 2006 het 100-jarig bestaan van de stichting. Het is een mooie ruimte die uitnodigt tot gebed. We gaan weerom naar de crypte en zien daar levensgroot (in kersenhout en ivoor) uitgebeeld de dormitio van de moeder Gods (het ontslapen van Maria).

Boven in het baldakijn zijn grote vrouwen uit het Oude Verbond te zien met Christus als centrale figuur.

oRuth met graan in de hand (Moabitische)

oJudith met hoofd van Holofernes

oJahel (Jaël) met hamer en tentpin - zij doodt Sisera met een tentpin (berg Tabor)

oMyriam, de zus van Mozes speelt op de tamboerijn

oEva met appel in de hand

oEsther als koningin.

Centraal in de crypte is de afbeelding van Pinksteren: Maria omringd door de 12 (11 apostelen – Judas is immers dood – en de 12de is iedere christen die samen met Maria uitkijkt naar het komen van de Geest in eigen leven.)

Vervolgens bezoeken we het zogenaamde cenotaaf van koning David (een cenotaaf = een kist waarin nooit een lichaam heeft gelegen) de tweede heiligste plek voor de joden in Jeruzalem na de Klaagmuur)

We hebben nog wat tijd over en wandelen even doorheen de joodse wijk waar we een korte ‘drankstop’ houden. Nog even een winkeltijd organiseren en via de Jaffa poort gaan we op visite bij de bisschop Joseph Zerey van de Grieks-Melkitische kerkgemeenschap.

18u00 we komen aan in het hotel.

19u00 avondmaal en vrije tijd.

DAG 8: Maandag 2 juni 2014

06u00 opstaan en ontbijt

07u20 we vertrekken naar Hebron voor een bezoek aan deze speciale stad. Het wordt een onvergetelijke kennismaking met een stad in ‘oorlog’. Meer dan 100.000 Arabieren-moslims wonen in deze stad waar ongeveer 8.000 joodse kolonisten het voor het zeggen hebben, uiteraard zwaar beschermd door honderden soldaten. We zien kapotgeschoten huizen en moeten verschillende malen door grensposten heen alvorens de graven van de aartsvaders te bereiken. Nooit gezien: een joods gebedshuis dat je betreed met zelfs in het gebedshuis soldaten van kop tot teen bewapend. Om van te huiveren.

Vandaar rijden wij naar Bethlehem. Bethlehem bestaat eigenlijk uit drie verschillende dorpen: Beit-lehem, Beit-sahour en Beit-jala.

Hier bezoeken we eerst het herdersveld (Bet Sahour). Ook hier staat een heerlijk mooie kerk die helemaal de sfeer oproept van de geboorte van Jezus. Kerstliederen weerklinken.

Dan gaan we de geboortekerk binnen in Bethlehem. Het is daar nauwelijks aanschuiven, en we staan zo op de eerste rij, nog nooit gebeurd.

Jammer dat intussen de grote katholieke kerk van Bethlehem gesloten is, de Catharinakerk.

Dan bezoeken wij een shop (Souvenir store,co. Joseph N. Kassis,

mail: josephkass67@yahoo.com)vlakbij het centrum, waar de meesten hun inkopen doen, kwestie van niet met lege handen thuis aan te komen.

Dan gaan we eten bij de zusters van Bethlehem. Zij wonen vlak tegen de muur van de schande. We worden vol vriendschap en blijdschap ontvangen. Zelf een beetje helpen de tafel dekken en eten aanbrengen vormt geen probleem. Het wordt een lekkere falafel met groenten meer dan voldoende en we sluiten af met een ijshoorntje.

Daarna bezoeken wij nog hun heel mooie kapel waar we het gebed van Onze Lieve Vrouw bidden en ‘sjalom’ zingen.

We rijden door de ‘muur’, maar moeten eerst nog een omweg maken omdat de bus onvoldoende kan manoeuvreren om door de muur te rijden. Obstakels op de grond verhinderen dat we rechtstreeks kunnen wegrijden.

15u30 Nu bezoeken we Yad Vashem, het indringende holocaustmuseum. Gedurende anderhalf uur wandelen we doorheen het museum. Men wordt er stil van.

19u00 avondmaal en vrije tijd.

DAG 9: dinsdag 3 juni 2014

05u45 opstaan en eten

07u10 vertrek naar Massada.

Onderweg passeren we de oase En Gedi:

Aangekomen in Massada bezoeken wij de burcht.

We betreden het ‘huis van de legeroverste’, daarna wandelen we doorheen een aantal ‘opslagplaatsen’, en bekijken dan met de maquette de drie niveaus van het ‘woongedeelte’, het paleis van Herodes. We bezoeken ook nog het columbarium en de thermen-badgelegenheid. Op de grond zijn nog goed de contouren te zien van de Romeinse legerkampen en de aangelegde omwalling. Verder kunnen we nog een blik werpen op de kunstmatige helling die door de Romeinen werd aangelegd en kijken we nog even in de Byzantijnse kerk. Dan is het meer dan warm genoeg geworden en keren wij terug naar beneden.

we vertrekken nu naar Qumran.

We zijn in Qumran, bekijken een kortfilm en gaan vervolgens op locatie zelf kijken wat Qumran te bieden heeft. Hier werden bij toeval in 1947 de beroemde Dode Zeerollen gevonden.

12u30 Dan is het lunchtijd en het smaakt weerom. Deze Dode Zeerollen hebben een grote waarde, o.a. omdat ze ons in staat stellen teksten te lezen uit het O.T. die geschreven zijn voor de komst van Jezus, en bijgevolg geen vervalsingen kunnen zijn of aanpassingen over het leven van Jezus zelf.

We vertrekken nu naar Kalia, het ‘strand’ aan de Dode Zee. Hier kan de pret niet op. Diverse disciplines worden aangeboord: diepzeeduiken, waterballet, moddersmeren enz… Vooral het moddersmeren is in trek. Brevetten worden achteraf nagezonden.

15u20 Inpakken en wegwezen: we verlaten de Dode Zee.

We hebben nog een kerk te bezoeken vandaag, de ‘Gallicantu’, de kerk van de verloochening door Petrus van Jezus. Het is weerom een heerlijk mooi gebouw. Wanneer we het verhaal vertellen van de verloochening door Petrus van Jezus volgt er een mooi moment van ingetogen stilte in de kerk. Vervolgens gaan we naar de tweede lagergelegen kerk om tenslotte uit te komen in de zogenaamde kerkers van het huis van Caïphas en Annas, de hogepriesters ten tijde van Jezus. Het is beklijvend om daar psalm 88 te beluisteren.

Buiten gekomen kijken we nog naar de stenen trap die naast de kerk is uitgehouwen en die voert naar het Kedrondal. Volgens archeologen is deze trap uit Jezus’ tijd en het is best mogelijk dat Jezus over deze treden is gegaan toen hij naar Pilatus werd gebracht.

19u00 avondmaal

Traktatie: een echte taart wordt ons aangeboden door het ‘huis’

20u20 We houden in de kapel van het hotel een slotviering : Thema is “Vrede”

DAG 10: woensdag 4 juni 2014

07u00 opstaan, ontbijten en koffers op gang zetten

08u30 uur van vertrek. We rijden naar Ein Karem waar we 25 minuten later aankomen. Achtereenvolgens bezoeken we de geboortekerk van Johannes de Doper, een kerk gebouwd volgens de traditie op het huis van Zacharias en Elisabeth (BENEDICTUS), de ouders van Johannes om dan een flinke klim te maken naar de andere zijde van het dorp, naar de kerk van de Visitatie. Hier staat een heerlijk mooi beeld van twee dames die mekaar groeten (Maria en Elisabeth), maar ook de ongeboren kinderen in de moederschoot begroeten mekaar.

Een foto van het MAGNIFICAT in het Nederlands, en een lied mag niet ontbreken. Dan nog even in rustig ijltempo naar de bovenkerk om zo terug te keren naar de bus.

10u40 We zijn aangekomen in Abu Gosh, Emmaus. Er zijn nu meerdere dorpen die ‘Emmaus’ heten, of zeggen dat hier de leerlingen met Jezus geweest zijn. Waar het echte Emmaus nu ligt weet niemand, maar dat maakt het ook weer mooi. Ieder van ons is onderweg naar Emmaus, naar de plek waar hij/zij Jezus kan/mag ontmoeten. Alleen, herkennen we hem tijdig?

Het is er erg rustig. We betreden de crypte van deze byzantijnse en Kruisvaarderskerk. Ook hebben nog even de tijd om in de bovenkerk naar een aantal mooie fresco’s te kijken, en zo gaan we dan ‘noodgedwongen’ naar het winkeltje: Limocello kopen en andere snuisterijen.

11u15 we vertrekken nu naar Latrun waar we op een picknick plaats ons lunchpakket opeten. Sommigen moeten ook hier nog alle winkeltjes eer aandoen.

13u00 We komen aan in de vertrekhal van de luchthaven. Hier moeten velen nog hun pas gekochte drank of andere vloeistoffen nog in hun groot koffer steken.

In de vertrekhal mogen we onmiddellijk op de eerste rij gaan staan om in te checken. Het gaat verbazend snel.

Samen bereiken we eindelijk de grote ronde vertrekhal, tijd wachten en vervolgens naar de juiste gate,

16u00 vlucht SN 3290 rechtstreeks naar Zaventem

20u00 Belgische tijd landen wij. Dan vlotjes grenscontrole, koffers nemen en nog eens uitgebreid afscheid nemen.

De 3 busjes zijn ter plekke en rijden ons veilig naar huis; de anderen hebben hun eigen vervoer geregeld.

23u00 Klokslag 23 uur steek ik de sleutel in het sleutelgat van de voordeur. Klaas Vaak is niet meer veraf.

Groeten en nogmaals dank voor de vriendschap.

Getypt en afgesloten op maandag 9 juni 2014 om 17 uur.

Niet getekend en toch voor waar en echt verklaard (toch ongeveer zo)

Lode